Στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ, ο point guard δεν αρκεί πλέον να οργανώνει το παιχνίδι. Πρέπει να απειλεί, να δημιουργεί ανισορροπίες και να αναγκάζει ολόκληρη την αντίπαλη άμυνα να αντιδρά πάνω του. Ο Κόντι Μίλερ-Μακιντάιρ έρχεται στον Ολυμπιακό ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει χτίσει μια ομάδα που βασίζεται στην κίνηση χωρίς την μπάλα, στις σωστές αποστάσεις και στις γρήγορες αποφάσεις. Μέχρι σήμερα, όμως, απέναντι σε πιο physical άμυνες έλειπε συχνά ο γκαρντ που θα έσπαγε την πρώτη γραμμή πίεσης με συνέπεια. Ο Μακιντάιρ προσφέρει ακριβώς αυτό το στοιχείο.
Η αξία του “rim pressure”
Το μεγαλύτερο όπλο του Αμερικανού είναι η ικανότητά του να επιτίθεται κάθετα στο καλάθι. Με κορμί που θυμίζει περισσότερο φόργουορντ και εξαιρετική πρώτη έκρηξη, μπορεί να περάσει τον προσωπικό του αντίπαλο και να αναγκάσει την άμυνα να κλείσει προς τη ρακέτα.
Από εκεί και πέρα αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα για κάθε αντίπαλο.
Όταν οι ψηλοί εγκαταλείπουν τη θέση τους για να τον σταματήσουν, δημιουργούνται αυτόματα χώροι για παίκτες όπως ο Φαλ και ο Μιλουτίνοφ να τελειώσουν εύκολες φάσεις κοντά στο καλάθι. Αν, αντίθετα, η βοήθεια έρθει από την αδύνατη πλευρά, ανοίγουν οι γωνίες για τους σουτέρ.
Και εκεί ο Ολυμπιακός διαθέτει παίκτες που δύσκολα συγχωρούν τέτοια λάθη.
Ο ιδανικός δημιουργός για το παιχνίδι του Μπαρτζώκα
Ο Μακιντάιρ δεν είναι ένας γκαρντ που χρειάζεται διαρκώς την μπάλα στα χέρια του για να παράγει. Διαβάζει γρήγορα τις φάσεις, πασάρει έγκαιρα και συχνά βλέπει την επόμενη επιλογή πριν ακόμη δημιουργηθεί.
Αυτό τον κάνει εξαιρετικό παρτενέρ για τον Σάσα Βεζένκοβ.
Το παιχνίδι του Ολυμπιακού βασίζεται εδώ και χρόνια στις κοφτές κινήσεις χωρίς την μπάλα, στα cuts και στις συνεχείς αλλαγές θέσεων. Ένας δημιουργός με τέτοιο timing μπορεί να αξιοποιήσει στο έπακρο αυτές τις κινήσεις, δίνοντας στην επίθεση μεγαλύτερη ταχύτητα και ακόμη λιγότερο χρόνο αντίδρασης στην αντίπαλη άμυνα.
Η άλλη πλευρά του παρκέ
Η προσθήκη του δεν επηρεάζει μόνο την επίθεση.
Δίπλα στον Τόμας Γουόκαπ δημιουργείται ένα από τα πιο δυνατά αμυντικά δίδυμα στην περιφέρεια της EuroLeague. Η δύναμη, το άνοιγμα χεριών και η ικανότητά του να περνά πάνω από τα σκριν επιτρέπουν στον Ολυμπιακό να πιέζει περισσότερο την μπάλα και να δυσκολεύει την ανάπτυξη του αντιπάλου από την πρώτη πάσα.
Παράλληλα, το μέγεθός του δίνει μεγαλύτερη ευελιξία στις αλλαγές στα μαρκαρίσματα, χωρίς να δημιουργούνται εμφανή mismatch.
Συμπέρασμα
Ο Ολυμπιακός δεν απέκτησε απλώς έναν ακόμη χειριστή της μπάλας. Απέκτησε έναν γκαρντ που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο επιτίθεται η ομάδα του Μπαρτζώκα απέναντι στις πιο απαιτητικές άμυνες της EuroLeague.
Η ικανότητά του να διασπά την πρώτη γραμμή πίεσης, να δημιουργεί για τους συμπαίκτες του και ταυτόχρονα να προσφέρει υψηλό επίπεδο άμυνας δίνει στους «ερυθρόλευκους» ένα στοιχείο που τους έλειψε σε αρκετές στιγμές την περσινή σεζόν.
Στη σκακιέρα του ΣΕΦ, ο Κόντι Μίλερ-Μακιντάιρ μοιάζει λιγότερο με ακόμη ένα πιόνι και περισσότερο με το κομμάτι που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες όταν η παρτίδα φτάνει στις πιο κρίσιμες κινήσεις.
