Ο Κώστας Παπανικολάου συμπλήρωσε τις 800 συμμετοχές με την φανέλα του Ολυμπιακού στο ματς με τον Άρη Betsson και η ιστορία συνεχίζει να γράφεται… Γράφει ο Αλέξανδρος Κουμπούρας
Υπάρχουν στιγμές στο σύγχρονο αθλητισμό που οι αριθμοί ξεπερνούν την απλή στατιστική και μετατρέπονται σε ιστορία. Η σημερινή βραδιά στο παιχνίδι του Ολυμπιακός με τον Άρη Betsson δεν ήταν απλώς άλλη μία αγωνιστική υποχρέωση. Ήταν η ημέρα που ο αρχηγός, Κώστας Παπανικολάου έφτασε τις 800 συμμετοχές με την ερυθρόλευκη φανέλα.
Σε μια εποχή που οι αθλητές αλλάζουν ομάδες με ευκολία και οι έννοιες της “σημαίας” και της ταυτότητας σπανίζουν, ο Παπανικολάου αποτελεί την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Δεν είναι απλώς ένας παίκτης που φόρεσε για πολλά χρόνια τη φανέλα του Ολυμπιακού. Είναι ο παίκτης που μεγάλωσε μέσα σε αυτήν, έφυγε, δοκιμάστηκε στο υψηλότερο επίπεδο (ΝΒΑ) και επέστρεψε για να συνεχίσει να γράφει τη δική του ιστορία.
Οι 800 συμμετοχές δεν ήρθαν τυχαία. Ήρθαν μέσα από τίτλους, χαρές, απογοητεύσεις, τραυματισμούς και επιστροφές. Ήρθαν μέσα από βραδιές στο ΣΕΦ που “έβραζε” και από εκτός έδρας ματς που απαιτούσαν χαρακτήρα. Και αν υπάρχει μια λέξη που συνοψίζει την καριέρα του, αυτή είναι, Χαρακτήρας.
Ο Παπανικολάου δεν ήταν ποτέ ο “flashy” σταρ. Δεν ήταν αυτός που θα γεμίσει πάντα τη στατιστική. Ήταν όμως και παραμένει ο παίκτης που θα κάνει τη “βρώμικη δουλειά”, που θα παίξει άμυνα, που θα βάλει το σώμα του στη φωτιά, που θα ηγηθεί όταν οι άλλοι διστάζουν. Και αυτό, στο σύγχρονο μπάσκετ, έχει τεράστια αξία.
Αξίζει να διαβάσεις
Για τον Ολυμπιακό, τέτοιες προσωπικότητες είναι κάτι παραπάνω από χρήσιμες. Είναι η ταυτότητά του. Και ο Παπανικολάου είναι κομμάτι αυτής της ταυτότητας εδώ και πάνω από μια δεκαετία.
Οι 800 συμμετοχές είναι ένα “milestone”, αλλά δεν είναι το τέλος της διαδρομής. Είναι απλώς άλλη μία στάση σε μια καριέρα που συνεχίζει να γράφεται. Με Ολυμπιακό, Ρόκετς και Εθνική Ομάδα. Και αν κάτι έχει δείξει μέχρι σήμερα ο αρχηγός των “ερυθρολεύκων”, είναι ότι δεν παίζει για τους αριθμούς. Παίζει για τη φανέλα.
Και αυτό, τελικά, είναι που κάνει ξεχωριστό έναν παίκτη.
