Αναλυτικά είπε:
Για την απόφασή του να σταματήσει το μπάσκετ: «Από την ώρα που ανακοίνωσα την απόφασή μου να σταματήσω έχω πάρει 10 μηνύματα να γυρίσω στο άθλημα. Ήμουν αποφασισμένος εδώ και πάρα πολύ καιρό, ίσως και πολύ πριν ξεκινήσει η φετινή προετοιμασία ήξερα ότι έτσι θα γίνει. Για να είμαι ειλικρινής, δεν το έλεγα, το κρατούσα για τον εαυτό μου. Ο κύκλος έκλεισε».
Για τον λόγο που είχε πάρει αυτήν την απόφαση: «Το σώμα μου μπορούσε να παίξει άλλα τρία χρόνια σε αυτό το επίπεδο χωρίς πρόβλημα. Αυτό που με έκανε να πάρω αυτήν την απόφαση ήταν ότι έφτασα στην 20η σεζόν παίζοντας μπάσκετ, κάνοντας αυτό που λατρεύω και η απόφασή μου είναι πως πρέπει να κάνω κάτι άλλο, φτάνει. Είμαι πολύ γεμάτος».
Για το αν η καριέρα του έκλεισε με τρόπο που θα ήθελε: «Δεν το είχα σκεφτεί. Ήθελα να ζήσω τη στιγμή, όποια κι αν ήταν αυτή. Νομίζω ότι ήταν μια τέλεια σεζόν σε ένα τέλειο τέλος μπασκετικής καριέρας σαν μπασκετμπολίστας».
Για το τι πήρε από αυτά τα 20 χρόνια του στο μπάσκετ: «Νομίζω πως ο Βλάντο Γιάνκοβιτς πήρε όλα τα καλύτερα που μπορούσε να πάρει απ’ το μπάσκετ. Πήρα εμπειρίες, φίλους, αδέρφια, κουμπάρους, το μπάσκετ μού έδωσε την ευκαιρία να κάνω και μια οικογένεια στην προσωπική μου ζωή που τη χαίρομαι. Γενικά αυτά που μου έδωσε το μπάσκετ, ο αθλητισμός και ο πρωταθλητισμός δε μπορούσε να μου το δώσει τίποτ’ άλλο στη ζωή μου. Από ‘δω και στο εξής μπορώ να εστιάσω πολύ παραπάνω στην οικογένειά μου και στο τι θα κάνω μετέπειτα. Είμαι 36 και από ‘δω και πέρα ξεκινάει και η ζωή ουσιαστικά».
Για το τι κρατάει απ’ τα μηνύματα που έλαβε μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση: «Είναι πάρα πολλά τα μηνύματα. Αυτό που κρατάω απ’ τα μηνύματα είναι ότι δεν είμαι μόνο ένας μπασκετμπολίστας, είμαι και ένας άνθρωπος. Το να ακούς τόσο καλά λόγια είναι πάρα πολύ ωραία παρακαταθήκη και πάρα πολύ μεγάλο προνόμιο να έχω τέτοιους ανθρώπους δίπλα μου. Ήμουν πάντα αυτό που ήμουν γιατί δεν έκρυβα κάτι, τα έλεγα χύμα. Αυτή η προσωπικότητα που έχω πολλές φορές με βοήθησε, αλλά και αρκετές φορές δε με βοήθησε να πάω παρακάτω. Ό,τι νιώθω το λέω και είμαι πολλές φορές και παρορμητικός. Κάποιες φορές στο γήπεδο το έβγαζα σε καλό. Κρατάω πως όλοι εκτίμησαν ότι πάντα έδινα το 100% του εαυτού μου και πάντα ήθελα να νικάει η ομάδα. Ήμουν ένας άνθρωπος που τον ένοιαζε να φτάνει η ομάδα στους στόχους της και υπάρχουν πάρα πολλές φορές που έβαλα τον εαυτό μου κάτω απ’ την ομάδα γιατί αυτό έπρεπε να κάνω».
Για τις στιγμές που ξεχωρίζει απ’ την όλη πορεία του: «Σίγουρα τα μετάλλια στις Εθνικές ομάδες και την πορεία μου σε όλες τις Εθνικές. Είναι κάτι που κρατάω πάρα πολύ βαθιά στην καρδιά μου. Κάτι ξεχωριστό που θα ήθελα να τονίσω πως κρατάω είναι όλες τις δύσκολες στιγμές που έζησα, γιατί είναι πολλές. Τις δύσκολες προπονήσεις, τις προπονήσεις που δε μπορούσα να περπατήσω γιατί έπρεπε να κάνω κι άλλη άσκηση, κι άλλα σουτ, κι άλλη προετοιμασία. Αυτές τις στιγμές που είμαι με τους προπονητές μόνος μου σε ένα γήπεδο ή στο γυμναστήριο που έκανα βάρη τρεις ώρες την ημέρα με τους γυμναστές μου, τον Κώστα Χατζηχρήστο και τον Νίκο Παπαβασιλείου. Όταν ήμουν μικρός περνούσα ατελείωτες ώρες εκεί. Σίγουρα και όταν κατακτάς κάτι με την ομάδα σου, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ. Όλα αυτά μένουν πάρα πολύ έντονα “χαραγμένα” στη μνήμη του μπασκετμπολίστα Βλάντο. Είναι πάρα πολλές οι δύσκολες στιγμές και λίγες οι ευχάριστες, αλλά οι δύσκολες στιγμές είναι αυτές που σε κάνουν τον άνθρωπο που είσαι τώρα».
Για τη συνεργασία του με τον Βασίλη Ξανθόπουλο: «Τον ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ αυτό που έχει κάνει για ‘μένα, γιατί είναι σημαντικό να με καταλαβαίνει. Είχα πει στον Βασίλη όταν αποφάσισα να ανανεώσω ότι το κάνω και γι’ αυτόν. Κατά τη γνώμη μου, είναι ένας προπονητής που στο μέλλον θα κάνει πάρα πολύ μεγάλη καριέρα, γιατί είναι δουλευταράς, ξέρει τι κάνει. Εύχομαι να τον βοήθησα στην αρχή του».
Για το ποιο θα είναι το επόμενό του βήμα: «Αυτήν τη στιγμή ξέρω πως θα είναι κάτι το οποίο έχει να κάνει με το μπάσκετ. Αυτό που θα δείτε στο άμεσο μέλλον είναι τον Βλάντο. Από ‘κει και πέρα, θα δούμε. Θα είμαι σίγουρα στο μπάσκετ, γιατί έχουμε ανάγκη όλους τους ανθρώπους γύρω απ’ το μπάσκετ που θέλουν να βοηθήσουν στα παιδιά, στα ταλέντα, στις ομάδες».
Για τη γενιά των παικτών του 1990, όπου είναι και ένας απ’ αυτούς: «Αυτή η γενιά είναι υποχρεωμένη να μείνει στο μπάσκετ. Είναι ευλογημένη που ο καθένας ξεχωριστά έφτασε εκεί που έφτασε. Κάποιοι έφτασαν πολύ παραπάνω, κάποιοι πιο κάτω. Είναι ευλογημένη αυτή η γενιά και έχει ανάγκη το μπάσκετ να παραμείνει μέσα στο άθλημα».
