Για τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησε στην Τεχεράνη μίλησε ο Μαυροβούνιος άλλοτε άσος του ΟΦΗ, Μάρκο Μπάκιτς που το τελευταίο διάστημα αγωνίζεται στο Ιράν με την Περσέπολις.
Αναλυτικά όσα δήλωσε:
«Καθόμουν το Σάββατο το πρωί παρακολουθώντας τους πυραύλους να πέφτουν. Στο τμήμα της Τεχεράνης όπου μένουν οι περισσότεροι ακόλουθοι πρεσβειών και διπλωμάτες, όπου βρίσκομαι, στην καφετέρια, επειδή δεν υπήρχε άλλο μέρος, εκτός από το διαμέρισμά μου και το μπαλκόνι μου. Η Τεχεράνη δεν είναι μια ιδιαίτερα προστατευμένη πόλη όσον αφορά τα υπόγεια καταφύγια ή κάτι τέτοιο. Είναι κάποιο είδος αδρεναλίνης, αλλά ένιωσα πραγματικό φόβο μόνο όταν ήμουν ασφαλής – στο Μαυροβούνιο. Σαν κάποιο είδος μετατραυματικού τραύματος, δεν ξέρω. Πρέπει να πω ότι δεν απειλήθηκα άμεσα, οι πύραυλοι έπεφταν τριγύρω, αλλά ήταν δυσάρεστο.
Από το καλοκαίρι μέχρι τον Νοέμβριο, μέχρι που τραυματίστηκα και πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της ανάρρωσής μου στο Βελιγράδι, πρέπει να πω ότι ήταν το πιο όμορφο μέρος για να ζεις – το απόλαυσα με κάθε δυνατή έννοια, ποδοσφαιρικά και με κάθε άλλο τρόπο. Η Τεχεράνη είναι μια μεγάλη πόλη, 17 εκατομμύρια κάτοικοι, σε ορισμένα μέρη της πόλης απλά αναρωτιέσαι αν βρίσκεσαι στη Μαδρίτη ή στο Λονδίνο. Φυσικά, υπάρχουν και άλλες αντιθέσεις, εννοώ κυρίως μέρη εκτός Τεχεράνης, αλλά το απόλαυσα.
Ως ο μεγαλύτερος σύλλογος της χώρας, είχαμε όλα τα προνόμια. Πήγαμε στο Κατάρ για προπόνηση, την ίδια εποχή που ξεκίνησαν μαζικές αντικαθεστωτικές διαμαρτυρίες στο Ιράν. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι μετά από αυτό, όταν επιστρέψαμε στην Τεχεράνη, δεν ήταν πλέον το ίδιο μέρος για να ζούμε. Ήταν απλώς αφόρητη, μια κλειστή χώρα, και ιδιαίτερα αφόρητη για τους Ιρανούς, τον τοπικό πληθυσμό. Όλοι ήξεραν τι ερχόταν. Δεν ήταν θέμα αν θα γινόταν επίθεση, αλλά πότε θα ερχόταν. Μας είχαν προειδοποιήσει, αλλά μπορούσαμε να νιώσουμε τα πάντα και οι ίδιοι».
