Αναλυτικά είπε:
Για τη θητεία του στο NCAA: «Νομίζω ότι ανά τα χρόνια έχουν αρχίσει και καταλαβαίνουν πολλά παιδιά ότι ο δρόμος του κολεγιακού προσφέρει πολλά πράγματα. Η μπασκετική οδός και η ακαδημαϊκή, ο συνδυασμός τους, δελεάζει το παιδί και τον αθλητή. Παλαιότερα ήταν ριψοκίνδυνο, αλλά πλέον έχει γίνει καθημερινότητα και με χαροποιεί. Όταν πήγα εγώ ήμασταν αρκετοί Έλληνες, αλλά δεν ήταν τόσο “ζεστό” θέμα. Βλέπουμε παιδιά σαν τον Αβδάλα, τον Μαντζούκα και τον Σπάρταλη, όπως και τους υπόλοιπους, να αναδεικνύονται σε ένα δύσκολο πρωτάθλημα και πάρα πολύ ανταγωνιστικό. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που βλέπω τα παιδιά να τολμούν και να θέλουν να παίξουν σε ένα γρήγορο και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα».
Για το αν είδε ο ίδιος βελτίωση και εξέλιξη στον εαυτό του: «Κατά τη γνώμη μου, υπάρχει εξέλιξη 100%, μόνο και μόνο από τις υποδομές, τους προπονητές και ό,τι μπορείς να φανταστείς. Όλα είναι ένα επίπεδο παραπάνω. Όταν έφυγα στα 19 μου είχα ένα αξιόπιστο σουτ. Έβαλα στόχο να βελτιωθώ και ήμουν όλη μέρα στο γήπεδο. Είχα τη δυνατότητα με μία κάρτα να είμαι όποια ώρα θέλω στο γήπεδο με έναν προπονητή και να εξελιχθώ. Έμαθα πολλά, ωρίμασα, βελτίωσα το κορμί μου, πήρα πιο σωστές αποφάσεις και έμαθα να μη φοβάμαι να ρισκάρω, αυτό είναι το πιο σημαντικό. Με όποιο παιδί μιλάω του το προτείνω ανεπιφύλακτα. Προσωπικά, αισθανόμουν έτοιμος για να πρωταγωνιστήσω στην ομάδα και να τη βοηθάω να νικάει. Το μπάσκετ έχει αλλάξει και λίγο, πλέον πρέπει να ξέρεις καλά τον ρόλο σου. Γύρισα γεμάτος αυτοπεποίθηση, ήταν βοηθητικό το κολλέγιο. Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στο ευρωπαϊκό και το αμερικάνικο μπάσκετ, το βλέπουμε και από τους ξένους στην Elite League όπου οι περισσότεροι έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Με βοήθησε η εμπειρία μου στο NCAA για να γίνω πρωταγωνιστής. Το κίνητρο μου ήταν να πάω εκεί και να βελτιωθώ. Δεν ήξερα τίποτα για κολλέγια και Αμερική. Μίλησα με την Πηνελόπη Παυλοπούλου που είναι φίλη μου και μου το είχε αναφέρει πολύ παλιά, τότε μπήκε το “μικρόβιο” στο μυαλό μου. Βοήθησε και το πτυχίο, γιατί το μπάσκετ έχει και… ημερομηνία λήξης. Καλό είναι τα παιδιά να το σκέφτονται νωρίς αυτό. Ήθελα να αποδείξω κάποια πράγματα σε κάποιους προπονητές επίσης, νομίζω τα κατάφερα. Από αυτά που πήρα, βλέποντας και στη στατιστική, έκανα μία καλή καριέρα στο κολλέγιο. Είμαι ικανοποιημένος με το πλάνο».
Για την ελληνική «παροικία» στο NCAA: «Εγώ έχω την αίσθηση ότι πρέπει να ήμασταν το πολύ 10 Έλληνες. Οι 16 είναι υπερβολικός αριθμός, πριν μια δεκαετία ήταν έως 5 πιστεύω. Αν το κοιτάξεις από τη σκοπιά των παιδιών, είναι παιδιά που έχουν παίξει σε ανταγωνιστικό επίπεδο. Η προσθήκη του NIL ελκύει παιδιά που έχουν παίξει και σε ανδρική ομάδα, είναι μία απόφαση που προσφέρει οικονομικές λύσεις και εμπειρίες. Είναι ένα καλό συμβόλαιο που δίνει κύρος στο βιογραφικό. Πρόλαβα το NIL τις δύο τελευταίες χρονιές και παρατήρησα ότι είχε ανέβει το επίπεδο. Οι ομάδες είχαν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν recruiting και scouting σε παιδιά που έχουν παίξει σε ανδρική ομάδα και εμπειρότερους παίκτες. Τα παιδιά που αμείβονται τώρα έχουν κίνητρο. Παίζεις μπάσκετ για τις φιλοδοξίες, αλλά και το οικονομικό θέμα είναι σημαντικό. Είναι επίσης και το ακαδημαϊκό πολύ σημαντικό, καθώς προσφέρεται δωρεάν και δεν έχουν τη δυνατότητα πολλά παιδιά παγκοσμίως να το ζήσουν. Φαντάζομαι ότι όταν έγινε το recruiting στους Έλληνες, τους προτάθηκε κάποιος ρόλος και όχι απλά να έρθουν να αναπτυχθούν. Είναι σημαντικό και για το κοινό να παρακολουθεί. Προσωπικά προσπαθώ να ακολουθώ, βλέπω τα στατιστικά και τις ομάδες. Είναι πολύ ωραίο συναίσθημα όταν βλέπω τα ελληνόπουλα να παίζουν καλά».
Για τη φετινή σεζόν στο Λαύριο: «Ερχόμαστε από μία μεγάλη νίκη, εύκολη, γιατί τα παιδιά της Δάφνης ήταν κουρασμένα. Όσον αφορά το ματς που ακολουθεί (15/12), είναι δύσκολη η έδρα της ΝΕΜ. Παρ’ όλο που είναι αποδεκατισμένη, είναι μία ομάδα που πάντα “μάχεται”. Πρέπει σαν Λαύριο να το πιστέψουμε και να ακολουθήσουμε το πλάνο του προπονητή. Η ομάδα μας έχει “χτιστεί” για κάτι καλό, έχουμε κάνει κάποιες ήττες όμως».
