Η ισπανική AS στέκεται εκτενώς στο έργο του Βασίλη Σπανούλη, αναλύοντας τον τρόπο με τον οποίο ο Έλληνας προπονητής έχει μετατρέψει την ομάδα του σε μία από τις πιο εκρηκτικές επιθετικά δυνάμεις της διοργάνωσης.
Με απολογισμό 14 νίκες και 7 ήττες, η Μονακό συγκαταλέγεται πλέον ξεκάθαρα στους πρωταγωνιστές της σεζόν.
«Στο σκοράρισμα η ομάδα του Σπανούλη σφυρηλατεί τη θρυλική της σεζόν. Με 91,7 πόντους ανά παιχνίδι, είναι η κορυφαία επίθεσης της διοργάνωσης, ενώ πλησιάζει και τις 21 ασίστ, γεγονός που την καθιστά κορυφαίους σε αυτήν την στατιστική κατηγορία και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του συνεργατικού στυλ παιχνιδιού.
Και για να τονιστεί ο τρόπος με τον οποίο γράφουν ιστορία, αξίζει να σημειωθεί ότι έχουν σκοράρει 100 ή περισσότερους πόντους σε οκτώ παιχνίδια, γεγονός που τους καθιστά την ομάδα με τους περισσότερους αγώνες των 100 πόντων σε μία μόνο σεζόν, ξεπερνώντας τη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία έφτασε τους επτά το 2013-14. Και όλα αυτά με 18 παιχνίδια να απομένουν. Είναι αλήθεια ότι το παιχνίδι έχει αλλάξει και το σκοράρισμα είναι πιο συχνό, αλλά ο Σπανούλης το εκμεταλλεύεται αυτό για να τελειοποιήσει το παιχνίδι της ομάδας του», αναφέρει μία από τις κορυφαίες ισπανικές ιστοσελίδες.
Στη συνέχεια, το ίδιο δημοσίευμα προσθέτει: «Η Μονακό κατατάσσεται πέμπτη σε ποσοστό δύο πόντων, έβδομη σε ποσοστό τριών πόντων και τέταρτη σε ποσοστό βολών, ενώ κατατάσσεται επίσης δεύτερη σε ποσοστό ευστοχίας στα σουτ εντός πεδιάς. Επιπλέον, είναι έβδομη σε ριμπάουντ, πρώτη στη EuroLeague σε κλεψίματα και πέμπτη σε μπλοκ, και είναι η δεύτερη καλύτερη ομάδα σε λάθη μετά την Ντουμπάι».
Αξίζει να διαβάσεις
Με τον Αλμπέρτο Κλεμέντε να καταλήγει: «Μια ολοκληρωμένη και ισορροπημένη ομάδα που έφτασε στο Final Four πέρυσι και κοντά στην κατάκτηση του τίτλου, τελικά χάνοντας από τη Φενερμπαχτσέ στον τελικό (70-81). Ο Σπανούλης, ο οποίος ως παίκτης κατέκτησε την Ευρωλίγκα τρεις φορές, κερδίζοντας κάθε φορά το βραβείο του MVP του Final Four, ξέρει τι πρέπει να κάνει. Και αυτό ακριβώς κάνει η Μονακό, μαζεύοντας νίκες και προβάλλοντας ισχυρά επιχειρήματα για τον τίτλο. Μια ομάδα των ονείρων».
