Τέσσερις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια και μόλις 73 πόντοι παθητικό ανά αγώνα. Ο Παναθηναϊκός έχει ξεκινήσει τη EuroLeague με την άμυνα σε πρώτο πλάνο, δείχνοντας πως διαθέτει περισσότερα όπλα από το επιθετικό του ταλέντο.
Στο μπάσκετ, τα βλέμματα πέφτουν συνήθως σε εκείνους που βάζουν την μπάλα στο καλάθι. Τα μεγάλα σουτ, οι εντυπωσιακές φάσεις και οι πρωταγωνιστές κερδίζουν τα φώτα της δημοσιότητας. Υπάρχει, όμως, και μια πλευρά του παιχνιδιού που δεν προσφέρει πάντα εντυπωσιακά στιγμιότυπα, μπορεί όμως να αποδειχθεί καθοριστική: η άμυνα.
Ο Παναθηναϊκός έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος από το ξεκίνημά του στη φετινή EuroLeague. Τέσσερις αγώνες, τέσσερις νίκες και ένα στοιχείο που ξεχωρίζει: οι αντίπαλοί του έχουν πετύχει μόλις 73 πόντους κατά μέσο όρο.
Η Παρί έμεινε στους 72, η Βιλερμπάν στους 79, η Μακάμπι στους 67 και η Φενέρμπαχτσε στους 74. Τέσσερα διαφορετικά παιχνίδια, απέναντι σε ομάδες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, αλλά με κοινό παρονομαστή τη δυσκολία να ξεπεράσουν τους 80 πόντους.
Είναι ακόμη νωρίς για μεγάλα συμπεράσματα. Η σεζόν βρίσκεται στην αρχή της και οι πραγματικές δοκιμασίες είναι μπροστά. Η εικόνα, ωστόσο, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα ώστε να σταθούμε σε αυτήν. Γιατί ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται να μετατρέπει κάθε παιχνίδι σε επιθετικό διαγωνισμό για να φτάσει στη νίκη.
Οι παίκτες που δίνουν διαφορετική διάσταση στην άμυνα
Σε μια ομάδα με υψηλές φιλοδοξίες, δεν είναι απαραίτητο να πρωταγωνιστούν όλοι στο σκοράρισμα. Υπάρχουν παίκτες των οποίων η αξία φαίνεται περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του παιχνιδιού.
Ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα παίκτη που αξίζει να εξετάσουμε μέσα από αυτό το πρίσμα. Η ένταση, η ενέργεια και η διάθεση να αναλάβει απαιτητικές αμυντικές αποστολές είναι στοιχεία που μπορούν να προσφέρουν ισορροπία σε μια ομάδα γεμάτη επιθετικό ταλέντο. Δεν χρειάζεται να τελειώσει ένα παιχνίδι με διψήφιο αριθμό πόντων για να έχει βοηθήσει ουσιαστικά.
Αντίστοιχα, ο Μπρανκού Μπαντιό διαθέτει αθλητικά προσόντα που μπορούν να αξιοποιηθούν στην περιφερειακή άμυνα, ενώ ο Άιζακ Μπόνγκα ξεχωρίζει για τα σωματικά του χαρακτηριστικά και τη δυνατότητα να υποστηρίξει διαφορετικά μαρκαρίσματα.
Η παρουσία τέτοιων παικτών δίνει στον προπονητή περισσότερες επιλογές. Στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ, όπου τα σκριν και οι αλλαγές στην επίθεση αναγκάζουν τις άμυνες να προσαρμόζονται διαρκώς, η ευελιξία είναι σημαντικό πλεονέκτημα.
Το ζητούμενο, βέβαια, δεν είναι να αποδώσουμε όλη την αμυντική εικόνα σε τρία ονόματα. Η αποτελεσματικότητα μιας ομάδας εξαρτάται από τη συνεργασία, τις σωστές αποφάσεις και τη συνέπεια και των πέντε παικτών που βρίσκονται στο παρκέ.
Εκεί κρίνεται η πραγματική διαφορά
Μια καλή άμυνα δεν χτίζεται με ένα εντυπωσιακό κόψιμο ή ένα κλέψιμο. Χτίζεται κατοχή με την κατοχή.
Η πίεση πάνω στην μπάλα είναι μόνο η αρχή. Χρειάζονται σωστές αποστάσεις, βοήθειες την κατάλληλη στιγμή και συγκέντρωση όταν ο αντίπαλος επιχειρεί να εκμεταλλευτεί ένα σκριν ή να επιτεθεί προς το καλάθι. Και όταν έρθει το δύσκολο σουτ, η προσπάθεια δεν ολοκληρώνεται μέχρι να εξασφαλιστεί το αμυντικό ριμπάουντ.
Αυτές είναι οι λεπτομέρειες που συχνά δεν αποτυπώνονται στους τίτλους της επόμενης ημέρας, αλλά μπορούν να καθορίσουν την έκβαση ενός αγώνα.
Ο Παναθηναϊκός έχει ξεκινήσει με αριθμούς που δείχνουν ότι μπορεί να στηριχθεί στην αμυντική του λειτουργία. Το σημαντικότερο, όμως, θα είναι να διατηρήσει αυτή τη συνέπεια απέναντι σε αντιπάλους που θα προσπαθήσουν να τον αναγκάσουν να παίξει έξω από τον ρυθμό του.
Η συνέχεια θα δείξει πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει
Το 4/4 είναι μια εξαιρετική αφετηρία, αλλά η EuroLeague δεν συγχωρεί την εφησυχασμό. Το πρόγραμμα θα γίνει απαιτητικότερο, οι αντίπαλοι θα προσαρμοστούν και θα υπάρξουν βραδιές που η επίθεση δεν θα λειτουργεί όπως πρέπει.
Τότε θα φανεί η πραγματική αξία της αμυντικής συνέπειας.
Σε ένα παιχνίδι που κρίνεται στις τελευταίες κατοχές, ένα αμυντικό ριμπάουντ ή μια σωστή αντιμετώπιση ενός σκριν μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με ένα μεγάλο σουτ. Και σε μια διοργάνωση τόσο απαιτητική όσο η EuroLeague, η δυνατότητα να κερδίζεις ακόμη και όταν δεν βρίσκεσαι στην καλύτερη επιθετική σου βραδιά είναι στοιχείο που μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Ο Παναθηναϊκός έχει ακόμη πολλά να αποδείξει. Δεν χρειάζεται να ανακηρυχθεί από τον Οκτώβριο η κορυφαία αμυντική ομάδα της διοργάνωσης. Έχει, όμως, ξεκινήσει με μια εικόνα που δημιουργεί αισιοδοξία και προσφέρει μια σταθερή βάση για τη συνέχεια.
Οι πρωταγωνιστές θα πάρουν τα μεγάλα σουτ, η επίθεση θα κρίνει πολλές αναμετρήσεις και το ατομικό ταλέντο θα έχει πάντα τον ρόλο του. Αν, όμως, οι «πράσινοι» συνεχίσουν να δυσκολεύουν τόσο πολύ τους αντιπάλους τους, θα έχουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα όταν τα παιχνίδια θα γίνουν πραγματικά δύσκολα.
Η σεζόν βρίσκεται ακόμη στην αρχή. Οι βάσεις, όμως, μπαίνουν από τώρα.
Και ο Παναθηναϊκός έχει αρχίσει να χτίζει τις δικές του από την άμυνα.
