Ο Μακεδονικός μπορεί να μην κατέκτησε το ULEB Cup το 2005, όμως η διαδρομή του μέχρι τον τελικό του Σαρλερουά παραμένει μία από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές υπερβάσεις στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Από την πρωτιά στους ομίλους, τις προκρίσεις απέναντι σε Βαρέζε και Μαρούσι, μέχρι την επική ανατροπή επί της Χέμοφαρμ και τον συγκλονιστικό τελικό με τη Λιέτουβος Ρίτας.
Το 2005 αποτελεί μία ξεχωριστή χρονιά για τον Μακεδονικό και συνολικά για το ελληνικό μπάσκετ. Συμπληρώνονται εικοσιένα χρόνια από την ιστορική συμμετοχή της ομάδας της Νεάπολης στον τελικό του τότε ULEB Cup, μια πορεία που απέδειξε πως ακόμη και ένας σύλλογος χωρίς το ειδικό βάρος των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων μπορούσε να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης.
Με τον Αργύρη Πεδουλάκη στον πάγκο, ο Μακεδονικός δημιούργησε μία ομάδα που στηριζόταν στην ομαδικότητα, τη σκληρή άμυνα και τους ξεκάθαρους ρόλους. Παίκτες όπως οι Πιτ Μάικλ, Αντρέ Χάτσον, Σλάβεν Ρίματς, Μανώλης Παπαμακάριος, Ντράγκαν Τσάνακ και Μίλος Λουκόφσκι αποτέλεσαν τον κορμό μιας ομάδας που έμελλε να γράψει ιστορία.
Κυρίαρχος στους ομίλους
Παρά την απουσία του Πιτ Μάικλ στη φάση των ομίλων, καθώς δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής, ο Μακεδονικός πραγματοποίησε εντυπωσιακή πορεία, ολοκληρώνοντας την πρώτη φάση στην κορυφή του ομίλου με απολογισμό επτά νίκες και τρεις ήττες.
Οι νίκες απέναντι σε Νταρουσάφακα, Μπάμπεργκ, Μπανταλόνα, Πιβοβάρνα και Κάπφενμπεργκ έδειξαν από νωρίς πως η ελληνική ομάδα είχε τις δυνατότητες να πρωταγωνιστήσει στη διοργάνωση.
Αξίζει να διαβάσεις
Η πρώτη θέση είχε ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς ο Μακεδονικός έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που προκρινόταν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο Top-16 του ULEB Cup, επιβεβαιώνοντας πως η επιτυχία της προηγούμενης σεζόν μόνο συγκυριακή δεν ήταν.
Η Βαρέζε δεν στάθηκε εμπόδιο
Στη φάση των «16» η κλήρωση έφερε απέναντι στον Μακεδονικό την ιστορική Βαρέζε. Οι περισσότεροι περίμεναν ότι η εμπειρία και η βαριά φανέλα των Ιταλών θα έκαναν τη διαφορά.
Η πραγματικότητα ήταν εντελώς διαφορετική.
Με τον Πιτ Μάικλ να επιστρέφει και να κάνει αμέσως αισθητή την παρουσία του, ο Μακεδονικός πέρασε νικηφόρα από την Ιταλία επικρατώντας με 77-65, έχοντας κορυφαίο τον Αμερικανό φόργουορντ με 24 πόντους και 14 ριμπάουντ.
Στη ρεβάνς της Κοζάνης δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης, συντρίβοντας τη Βαρέζε με 90-57 και παίρνοντας πανηγυρικά την πρόκριση στα προημιτελικά.
Ο ελληνικός «εμφύλιος» με το Μαρούσι
Στους «8» η διοργάνωση χάρισε δύο σπουδαίες ελληνικές αναμετρήσεις απέναντι στο Μαρούσι.
Στο πρώτο παιχνίδι, μέσα στο κλειστό του Αγίου Θωμά, ο Μακεδονικός πέτυχε τεράστια εκτός έδρας νίκη με 92-89, έχοντας κορυφαίους τους Πιτ Μάικλ και Σλάβεν Ρίματς.
Η ρεβάνς εξελίχθηκε σε θρίλερ. Το Μαρούσι έφτασε μία ανάσα από την ανατροπή, όμως ένα καθοριστικό καλάθι του Πιτ Μάικλ, δώδεκα δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη, έστειλε τον Μακεδονικό στα ημιτελικά, παρά την ήττα με 76-75.
Η επική ανατροπή απέναντι στη Χέμοφαρμ
Η μεγαλύτερη στιγμή της ευρωπαϊκής πορείας ήρθε στα ημιτελικά.
Η βαριά ήττα με 107-84 στο Βρσατς από τη Χέμοφαρμ έμοιαζε να βάζει τέλος στο όνειρο της πρόκρισης. Οι Σέρβοι είχαν αποκτήσει διαφορά 23 πόντων και ελάχιστοι πίστευαν πως αυτή μπορούσε να καλυφθεί.
Η ρεβάνς στην Κοζάνη, όμως, έμεινε στην ιστορία.
Ο Αργύρης Πεδουλάκης βρισκόταν στο νοσοκομείο λόγω ασθένειας, ενώ ο Αντρέ Χάτσον αποβλήθηκε στα τέλη της τρίτης περιόδου μετά από επεισόδιο με τον Μπάκιτς.
Κι όμως, ο Μακεδονικός όχι μόνο δεν λύγισε, αλλά πραγματοποίησε μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές που έχουν γίνει ποτέ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Με τον Πιτ Μάικλ να πραγματοποιεί εμφάνιση καριέρας με 32 πόντους, τον Παπαμακάριο να οργανώνει ιδανικά το παιχνίδι και πολύτιμη βοήθεια από Χίζνιακ και τους υπόλοιπους συμπαίκτες του, επικράτησε με 96-65, καλύπτοντας το -23 του πρώτου αγώνα και πανηγυρίζοντας μία ιστορική πρόκριση στον τελικό του ULEB Cup.
Το φινάλε εκείνης της βραδιάς παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο εμβληματικές στιγμές στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.
Έφτασε μία ανάσα από την κορυφή της Ευρώπης
Στον μεγάλο τελικό του Σαρλερουά αντίπαλος ήταν η πανίσχυρη Λιέτουβος Ρίτας.
Το ξεκίνημα δεν ήταν αυτό που θα ήθελε ο Μακεδονικός. Οι Λιθουανοί κυριάρχησαν στα ριμπάουντ, επέβαλαν τον ρυθμό τους και προηγήθηκαν 23-14 στο τέλος της πρώτης περιόδου, ενώ στο ημίχρονο η διαφορά είχε εκτοξευθεί στους είκοσι πόντους (44-24).
Ο Μακεδονικός έμοιαζε εγκλωβισμένος απέναντι στην άμυνα της Λιέτουβος Ρίτας, είχε μόλις ένα εύστοχο τρίποντο στο πρώτο μέρος και αδυνατούσε να βρει λύσεις στην επίθεση. Το τρίτο δεκάλεπτο ολοκληρώθηκε με το σκορ στο 62-40 και όλα έδειχναν ότι ο τίτλος είχε κριθεί.
Η ελληνική ομάδα, όμως, δεν εγκατέλειψε ποτέ.
Με τον Μανώλη Παπαμακάριο να δίνει το έναυσμα με τρία μεγάλα τρίποντα, τον Πιτ Μάικλ να κυριαρχεί κοντά στο καλάθι και τους Αντρέ Χάτσον και Σλάβεν Ρίματς να ακολουθούν, ο Μακεδονικός πραγματοποίησε μία απίθανη αντεπίθεση.
Η διαφορά έπεσε αρχικά στους εννέα πόντους και λίγο πριν από το τέλος ο Ρίματς με νέο τρίποντο έκανε το 77-74, ολοκληρώνοντας ένα εντυπωσιακό επιμέρους σκορ 44-20 μέσα σε μόλις δεκατρία λεπτά.
Η ανατροπή δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Ο Ρόμπερτας Γιαβτόκας ευστόχησε στη μία από τις δύο βολές στα τελευταία δευτερόλεπτα, διαμορφώνοντας το τελικό 78-74 και χαρίζοντας το τρόπαιο στη Λιέτουβος Ρίτας.
Μία πορεία που δεν ξεχάστηκε ποτέ
Ο Μακεδονικός μπορεί να μην κατέκτησε το ULEB Cup, όμως κέρδισε τον σεβασμό ολόκληρης της μπασκετικής Ευρώπης. Με περιορισμένο μπάτζετ, χωρίς το όνομα των μεγάλων συλλόγων και απέναντι σε ομάδες με πολύ μεγαλύτερη ευρωπαϊκή εμπειρία, κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό και να διεκδικήσει το τρόπαιο μέχρι το τελευταίο λεπτό.
Η πορεία εκείνης της ομάδας αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα ελληνικού συλλόγου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και μια ζωντανή υπενθύμιση πως το πάθος, η σωστή οργάνωση και η πίστη μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και τους πιο μικρούς συλλόγους στις μεγαλύτερες στιγμές της ιστορίας τους.
